مانا خانومم!
خیلی ممنون که این چند روزه هوامو داری، همراهمی و به فکرمی!
خیلی خوشحالم از بودنت در کنارم.
همیشه شاد باشی.

همیشه تو ناراحتی هام به یه آهنگس گیر میدادمو همه اش اونو گوش میدادم.
همین جوری آهنگ های آرشیوی که دارم و بالا پایین میکردم و یکیش به دلم مینشست و تا چند روز همه اش گوش میدادم و یکمم آرومم میکرد
اما الان نمیدونم چرا هیچ آهنگی به دلم نمیشینه؛من آهنگ غمم رو گم کردم
مثله اون راه سومی که پیداش نمیکنم

 

روي شيشه ي بخار گرفته يه "تو"مي كشم ،يه "من"

"تو" موهاي شلوغ پلوغ داره و پاهاي دراز و ابروي به هم پيوسته...داره مي خنده

"من" موهاي سيخ سيخي صاف و پاهاي يه كم كوتاهتر از "تو" و اونم دستشو داده به "تو" و مي خنده

.

.

.

نگاشون مي كنم تا كه كم كم محو ميشن...از سر تا پاشون آب مي چكه

.

.

.

بايد صبر كنم تا بازم شيشه بخار بگيره و بتونم "من" و "تو" اي بكشم كه  مي خندن و دستاي همو سفت چسبيدن ...گرما نيازه ...من صبر مي كنم

 

 

پ.ن: چرك مردگي پرجوش و جنجال كلاغان و سپيدي درازگوي برف...

 

 

 

 

 

نمیدونم از کدوم طرف برم،از اینجا مونده از اونجا رونده...خدایا لطفا یه راه سومی پیش پام بذار،واقعا نمیدونم چیکار کنم

پ.ن.1 :میگی که میفهمی چه وضعی دارم،که شب روزم چی جوریه...خوشحالم میکنه این حرف تا حدی

 

سرمو مي چشبونم به شيشه و به دونه هاي برف نگاه مي كنم كه مثل پر از آسمون ميريزن پائين...به گنجشكاي تپلي  نگاه مي كنم كه توي اون همه برف دنبال غذا مي گردن...هي از اين شاخه به اون شاخه مي پرن و برفا كه زير پاشون ميريزه تو باغچه... ميرم برفاي لب حوض رو ميزنم كنار و واسشون برنج ميريزم...بعد به خودم ميگم شايد نوكاشون  يخ زده ، كرخت شده.. شايد ارزن كه كوچولو ئه بهتر باشه...يه مشت ارزنم واسشون ميريزم....ياد يه شعر مي افتم ...."چه سعادتي  ست هنگامي كه برف مي بارد دانستن اينكه تن پرنده ها گرم است".... نميدونم واقعا تو اين سرما اون "هواي محبوس توي پرها" كه توي كتاباي دبستانمون مي خونديم ميتونه گرمشون كنه يا نه.... با اينكه از گربه ها بدم مياد واسه اونا هم نگرانم ، شال گردن و بخاري و پتو كه ندارن ....

 

 

 

پ.ن1: من تو برف بازي واقعا نشونه گيريم افتضاحه، اونقدر كه حتي يه دونه از برفايي كه پرت مي كنم نميخوره به هدف!! ...اونقدر توي برف بازي ، برف مي خوره بهم كه از گنجشكا و گربه ها هم بدبخت ترم!

هيچ گربه و گنجشكي هم دلش واسه من نميسوزه!

 

پ.ن2: ترانه! يه خبري از خودت به من بده...كجايي تو؟

 

 

 

نمیدونم اصلا چی میخوام بگم!
من دلم پره اینجا چیز نوشتن چه دردی از من دوا میکنه
کجایی تو؟
الان یه چیزایی خوندم ، کلی ناراحتم کرد
 کاش شب بود و من کنار دریا بودم...

 

-          دلم يه خانم ريتزيو با موهاي حنايي روشن ميخواد كه هرروز يه تيكه كاغذ بذاره كف دستم كه با جوهر سبز توش يه شعر نوشته باشه و بعدشم منو به كتابخونه ي فوق العادش ببره.....البته فقط تا همين جا، نميخوام به سرنوشت فورد دچار شم                                                   (جنگل واژگون سلينجرو ميگم)

 

-          يه نمايشنامه از آرتور ميلر خريدم....نه به خاطر اينكه عاشق نوشته ش بودم يا برام مهم بود كه جايزه ي پوليتزر رو برده و يا هر دليل عاقلانه ي ديگه....فقط و فقط به اين خاطر كه پسر ِ مترجم كتاب رو ميشناختم!

 

-          دكتر سيدِ .يكي از بچه ها ميگه رسمه عيد غدير سيد هاعيدي بدن.نميخوايد پيشاپيش عيدي بدين؟ ايشون هم يهو فوت مي كنه و ميگه تبرك شد امروز كارتون!! و ميره..... تا ظهر چهار بار برق قطع ميشه ، مانتوي دوستم پر از رنگ ميشه، كلي ظرف شيشه اي ميشكنه، يكي دستشو ميبره و كارها بدجوري به هم گره ميخوره!....دوستم تلفن ميزنه به دكتر و ميگه: عيدي نخواستيم!لطفا بيايد فوتتون رو پس بگيريد!

 

-          پشت در كلاس ياسر منتظرشم تا كلاسش تموم شه.....نگهبان حراستي دانشگاه بهم متلك مي پرونه و هرهر ميخنده ،بس كه به نظر خودش حرفش بانمك بوده! در مقابل اين آدما نميدونم بايد چيكار كرد اگه باهاشون دعوا كني گير ميدن بهت از لجشون.اگه هيچي نگي حرص ميخوري كه اينقدر پررو ان.............

 

-          دارم عكساي پائيز پارسال و مي بينم كه من و ياسر هزار جور ادا و اطوار از خودمون در اورديم! ياسر!ديدي امسال رو برگاي پائيزي ِ توي كوچه نشستيم و پائيز تموم شد؟ ديدي زير بارون قدم نزديم؟ ...كاش همه چي بهتر بشه.....كاش درس لعنتي تو تموم ميشد.......

 

-          با مارال داريم فيلم ميبينيم.نه اسم فيلمو ميدونيم نه زبونشو مي فهميم(فرانسوي بود) تازه از وسطش تلويزيونو روشن كرديم!...تنها چيزي كه مي فهميم اينه كه دوتا پسره كه عاشق دختره ان با دختره سه تايي باهم به خوبي و خوشي زندگي مي كنن و دوتايي براي خوشحال كردن دختره در رقابتن!!...مارال ميگه:نگاه كن! از شوهر هم شانس نياورديما!!!

 

-          هميشه از خواب كه بيدار ميشم تا نيم ساعت دايورت ام! اصلا اعصاب حرف زدن ندارم و اگه كسي باهام حرف بزنه اعصابم خورد ميشه.........اونوقت وقتايي كه ياسر تلفن ميزنه دچار خوددرگيري ميشم! از يه طرف دوست دارم كه تلفن زده و صداشو ميشنوم،از يه طرف اعصاب حرف زدن ندارم....نه ميخوام قطع كنه نه ميخوام حرف بزنم...ميگي ديوونه ام؟!

 

 

 

  امروز تو اتوبوس واحد!! 3 تا توریست سوار شدن ، بعد بنده کنارشون وایساده بودم، اون که کنارم بود بهم گفت : سلام، من هل شدم گفتم :Hi .... انگلیسی ادامه دادم که:
 فارسی بلدی؟
گفت نه!(همون یه کلمه رو بلد بود که منو سوسک کنه!)
تو صحبت ها یه آقایی اومد منو هل داد کنار بهش گفت : اسمت چیه؟ آقای خارجی گفت:" پی" و گفت از تایوان اومده! یهو پی اسم منو پرسید و وقتی باهاش دست دادم. خیلی جالب بود بنده خدا هر چی میخواست ازم بپرس پا میشد از صندلی و میپرسید! بعد مینشست
خلاصه یه کم حرف زدیم که من ازش پرسیدم نظرت در مورد مردم ایران چیه؟ گفتش که مردم ایران خیلی مهربونن و خیلی خوبن، شاید میشه بگم مهربون ترین مردم جهان هستن! موقع خداحافظی رو به روم ایستاد و پاهاشو جفت کرد و هی کله اش رو تکون می داد و تشکر میکرد. مثه این فیلم ژاپنی ها.
بعد که ازش جدا شدم همین جوری به آدمای اطرافم نگاه کردم، بعد گفتم واقعا مردم من انقدر مهربونن؟ چرا واسه هم اینجوری نیستیم؟ اگه یه روزی حضور توریست ها و خارجی ها خیلی زیاد بشه بازم باشون همین رفتار رو داریم؟ مامان بزرگم یه ضرب المثل جالبی داره: میگه فلانی خودی خوار کنه و غریبه هار* کن

*:( یعنی که همه جوره بهش رو میده که همه کاری بکنه و تحویلش میگیره)